Susan Solomon

W historii badania dziury ozonowej można się cofnąć aż do roku 1982. Wtedy to pierwszy raz dr Farman odkrył, że warstwa ozonowa nad Antarktydą nie jest tak gruba, jak być powinna. Stwierdził on, że ozon w tym miejscu zanika. Pięć lat później było już nad Antarktydą o połowę mniej trójtlenku tlenu.

W 1987 roku przeprowadzono mnóstwo pomiarów i badań na Antarktydzie. Wynikiem było odkrycie, iż w atmosferze zachodzą niejednorodne reakcje, które powodują zanikanie ozonu, przy czym polarne chmury stratosferyczne stanowią czynnik pobudzający. Odkrycie to było wielkim osiągnięciem i podstawą do zrozumienia wielu zmian zachodzących w atmosferze. Amerykańskie Towarzystwo Meteorologiczne przyznało Susan Salomon nagrodę za badania pozwalające zrozumieć powstanie dziury ozonowej.

Wróć

Bezpośrednio po pierwszych obserwacjach dziury ozonowej i identyfikacji problematyki społeczność międzynarodowa przystąpiła do uchwalania umów na temat ograniczenia produkcji środków, które niszczą atmosferyczny ozon. Protokół


Do całego świata docierają wieści, że dziura ozonowa, która przeraziła nas przed laty i nie daje spokoju do dziś,


Nie wiadomo, kiedy zaczęła się tworzyć dziura ozonowa, co było ostatnią iskierką do rozpoczęcia tego


Ozon, czyli trójtlenek, jest bezbarwnym gazem o charakterystycznym zapachu.
domy drewniane projekty projekty domów kraków

Otaczająca nas przyroda jest tym, dzięki czemu żyjemy. Natura daje nam, ludziom, wszystko, co może nam
tłumaczenia zestawy słuchawkowe wynajem samochodów Kielce